اوکالیپتوس در درمان دیابت بسیار کارساز است

يكي از محققان كشورمان موفق شده است براي اولين بار در ايران با جداسازي ماده مؤثره گياه اوكاليپتوس، از اين عصاره براي درمان ديابت بهره ببرد
دكتر سيدمحمود فرش‌پور، عضو هيئت علمي مؤسسه تحقيقات واكسن و سرم‌سازي‌ رازي كه پس از بررسي ۴٣ گونه مختلف اوكاليپتوس، موفق به شناسايي و جداسازي ماده مؤثره اين گياه شده است، در توضيح دستاورد خود به همشهري مي‌گويد: طي تحقيقات انجام شده با تزريق عضلاني ماده مؤثره اوكاليپتوس به موش‌هاي مبتلا به ديابت موفق شديم قندخون آنها را تا حدود ٨٠‌درصد كاهش دهيم.
طبق اين يافته‌ها، اوكاليپتوس علاوه بر خاصيت ضدعفوني‌كنندگي همچون يك آنتي‌بيوتيك عمل مي‌كند و در درمان بيماري‌هايي نظير روماتيسم، برونشيت و آسم‌هاي مزمن مؤثر است.
اين گياه همچنين داراي خاصيت دور‌كردن پشه‌هاي آنوفل (عامل بيماري مالاريا) در مناطق كشت شده است و به همين دليل از اين گياه در تهيه پمادهاي ضدگزيدگي حشرات نيز استفاده مي‌شود.
[ده نكته در باره مالاريا]
وي مي‌گويد كه تحقيق روي كاربرد دارويي گياه اوكاليپتوس، لاواند( استوخودوس)، ميخك و گزنه را از سال‌١٣٧۵ با انجام طرح‌هاي مختلف در مؤسسه تحقيقات واكسن و سرم‌سازي‌ رازي آغاز كرده است.
اوكاليپتوس يك گياه ايراني نيست بلكه نوعي گياه وارداتي است كه حدود سال‌١٣۵١ از استراليا، مغرب و هندوستان به ايران آورده و در قسمت‌هاي مختلف كشور كشت شد.
ما در تحقيقات خود گونه‌هاي مختلف اين گياه را كه در استان‌هاي فارس، شيراز و مازندران رويش داشت، مورد بررسي قرار داديم و ماده دارويي مؤثره اين گياه را كه اوكاليپتول يا سينئول ٨ -١ است، شناسايي و از ديگر تركيبات گياه جدا كرديم.
دكتر فرش پور با ذكر اين نكته كه عرب‌ها در قسمت‌هايي از استراليا هنگام كمبود آب، ريشه‌هاي اين درخت را كه آب را در خود ذخيره مي‌كند، جدا مي‌كنند و براي رفع تشنگي مي‌جوند، مي‌گويد: اوكاليپتوس گياه مفيدي است كه حساسيت زيادي نسبت به سرما دارد و توانسته خود را با آب و هواي مناطق ايران وفق دهد.
اين دكتراي شيمي در مورد درصد ماده مؤثره و اسانس موجود در گونه‌هاي مختلف اوكاليپتوس كشت شده در ايران در مقايسه با گونه‌هايي كه در آفريقاي مركزي و استراليا وجود دارد، مي‌گويد: درصد اسانس و مواد مؤثره گونه‌هاي كشت شده در ايران در بسياري از موارد بيشتر از گونه‌هاي موجود در ديگر كشورهاست.
در مناطقي كه اين درخت كاشته مي‌شود، پشه آنوفل كه عامل بيماري مالارياست از منطقه دور مي‌شود و حتي از اوكاليپتول در تهيه پمادهاي جلوگيري‌كننده از نيش حشرات و به ويژه پشه استفاده مي‌شود.
به‌دليل خواص بسيار اين گياه در تركيه جنگلي مملو از درختان اوكاليپتوس ايجاد كرده‌اند و در اين محل زنبورعسل پرورش مي‌دهند چون عسل سياه رنگي كه از اين درختان به دست مي‌آيد، خواص دارويي بسيار زيادي دارد.

كاهش خطر قطع عضو در بيماران ديابتي با مصرف داروي كلسترول

یک تحقيق جديد نشان داد: مصرف داروي كلسترول خطر قطع عضو را در مبتلايان به ديابت كاهش مي‌دهد.
سلامت نیوز:محققان به تازگي دريافته‌اند: در بيماران ديابتي كه از داروهاي ضد كلسترول مصرف مي‌كنند خطر احتمالي قطع عضو به دليل پيشرفت ديابت تا 36 درصد كاهش پيدا مي‌كند.
شرح اين تحقيق در مجله لانست منتشر شده است.
در اين تحقيق، متخصصان استراليايي يك دوره آزمايشي 5 ساله روي 9 هزار و 795 بيمار ديابتي آزمايش و بررسي انجام دادند. به 4 هزار و 895 تن از اين بيماران داروي ضد كلسترول داده شد در حالي كه بقيه از يك شبه دارو مصرف كردند. در پايان آزمايش 115 بيمار ديابتي كه داروي كلسترول مصرف كرده بودند كمتر با مشكل قطع عضو مواجه شده بودند و خطر قطع عضو در نوبت اول تا 36 درصد در اين گروه كاهش پيدا كرد. در حالي كه اين درصد در گروهي كه از شبه دارو استفاده كرده بودند،‌ مشاهده نشد.
اين تحقيق در دانشگاه سيدني انجام گرفت. محققان مي‌گويند: اين يافته استانداردهاي درماني براي جلوگيري از قطع عضو ناشي از ديابت را براي متخصصان و پزشكان تغيير خواهد داد و كيفيت درمان را ارتقا خواهد بخشيد.

دستیابی به دارویی برای کاهش خطر قطع عضو در بیماران دیابتی

نوعی داروی کاهنده کلسترول خون ، خطر قطع عضو را در بیماران دیابتی کاهش می دهد.

به گزارش شبکه خبر، پزشکان پی بردند نوعی داروی کاهش کلسترول خون می تواند از خطر قطع عضو بیماران دیابتی بکاهد.

نتایج بررسی های پزشکان نشان می دهد داروی "فنوفیبرات fenofibrate" که برای کاهش کلسترول خون تجویز می شود ظاهرا خطر قطع عضو بیماران دیابتی را تا سی و شش درصد کاهش می دهد.

نتایج این بررسی در شماره ویژه نشریه لنست به چاپ رسیده است.

در این مطالعه، پژوهشگران استرالیایی سوابق نه هزار و هفتصد و نود و پنج بیمار دیابتی را بررسی کردند که به چهار هزار و هشتصد و نود و پنج نفر از آنها داروی فنوفیبرات تجویز شده بود و به بقیه آنها ی دارونما داده می شد.

در پایان این مدت مشخص شد خطر قطع عضو در گروه اول سی و شش درصد کمتر از گروه دوم بود.

آنتونی کیچ و کوشوین راجامانی Anthony Keech and Kushwin Rajamani پژوهشگران مرکز آزمایشات بالینی شورای ملی تحقیقات پزشکی و بهداشت وابسته به دانشگاه سیدنی در مقاله خود نوشتند تجویز فنوفیبرات خطر قطع عضو بیماران دیابتی را کاهش می دهد.

به گفته این پژوهشگران ، یافته تحقیقات آنها می تواند درمان های معمول را برای جلوگیری از قطع عضو بیماران دیابتی متحول کند.

به گزارش پایگاه خبری گوگل، گفتنی است هر سی ثانیه یک مورد قطع عضو ناشی از ابتلا به بیماری دیابت در جهان صورت می گیرد که نه تنها بر این بیماران بلکه بر خانواده هایشان و نظام بهداشت و درمان کشورها هزینه های سنگینی تحمیل می کند.

قند خون خود را کنترل کرده تا از بیماریهای چشمی تان پیشگیری کنید

پژمان بختياري فوق تخصص چشم در گفت‌وگو با فارس میگوید: خستگي فيزيولوژيك براي تمام بافت‌هاي بدن وجود دارد كه در زمينه چشم بر اساس دقت كاري، فاصله كار با چشم و نور محيط ميزان اين خستگي فرق مي‌كند ولي بايد در نظر داشت پس از خستگي حتماً استراحت صورت گيرد.
وي با اشاره به ابتلا به تاري موقت چشم در بيماران ديابتي اظهار داشت: اين عارضه از بزرگترين عوارض بيماران قندي است كه مهمترين علت آن نوسانات ميزان قند خون است و در صورتي كه بيماران ديابتي قند خون را كنترل كنند به ميزان زيادي از ابتلا به اين عارضه مصون مي‌مانند.
وي افزود: نوع دائم تاري چشم در بيماران ديابتي به دلايل ديگري ايجاد مي‌شود كه خونريزي داخل چشمي و ضايعات شبكيه از جمله ورم مركز بينايي در شبكيه شايعترين و مهمترين علت ايجاد آن است.
بختياري اضافه كرد:‌ تاري چشم در بيماران ديابتي مي‌تواند مشكلات هميشگي بينايي از جمله كنده‌شدن و پارگي شبكيه به وجود آورد.
وي يادآور شد: معاينات منظم چشم‌پزشكي مي‌تواند به تشخيص بيماري در مراحل اوليه كمك كند كه چنانچه تشخيص در اين مراحل صورت گيرد كار درمان بسيار ساده است اما هنگاهي كه تاري چشم منجر به كاهش ديد شد پزشك از درمان‌هايي مانند استفاده از ليزر و تزريق‌هاي داخل چشمي بهره مي‌گيرد.
اين فوق تخصص چشم با اشاره به دلايل ايجاد تاري چشم دائمي در افراد معمولي خاطرنشان كرد:‌ ساختمان چشم از 2 قسمت بزرگ راهروي عبور نور و تمركز آن بر شبكيه و قسمت عصبي كه اين درك نور را به صورت پيام عصبي به مغز مي‌رساند تشكيل شده است كه اختلال در تمام اين مسيرها موجب تاري چشم و كاهش ديد مي‌شود.
وي افزود: شايعترين علل ابتلا به تاري چشم دائمي عفونت‌هاي قرنيه، كدورت عصبي داخل چشم يا همان آب‌مرواريد و كدورت‌هاي داخل چشمي مانند خونريزي‌هاي داخل چشمي است كه در بسياري از بيماري‌ها ازجمله ديابت ديده مي‌شود.
بختياري گفت: در زمينه درمان ابتدا بايد مشخص شود كدام‌يك از علل يادشده موجب تاري چشم شده است كه بيمار مي‌تواند با توصيف علائم به پزشك در تشخيص سريعتر كمك كند.

بهره گيري از سلولهاي بنيادي در درمان ديابت

محققان مي گويند: يک معالجه آزمايشي با کمک سلول هاي بنيادي، به بيماران مبتلا به ديابت نوع يک کمک کرد براي مدتي از تزريق انسولين بي نياز شوند.
به گزارش پايگاه اينترنتي بي بي سي نيوز، طرح مشترک آمريکا و برزيل با شرکت 23 بيمار نشان داد پس از پيوند سلول هاي بنيادي از مغز استخواني که از بدن خود بيمار گرفته شده بود، بدن آنها توانست انسولين توليد کند.حتي بيماراني که وضعشان دوباره بد شد نسبت به گذشته، نيازمند تزريق انسولين کمتري بودند.

اين محققان در مجله "جي اِي ام اِي" هشدار دادند اين معالجه تنها ممکن است در کساني موثر باشد که به تازگي مبتلا شده اند.
اين معالجه براي جلوگيري از تخريب سلول هاي انسولين ساز توسط دستگاه ايمني بدن مبتلايان ديابت نوع يک طراحي شده است. اين بيماري معمولا از سنين کودکي شروع مي شود.
تيم دانشگاه نورت وسترن در آمريکا و "مرکز خون منطقه اي" در برزيل براي سنجش تاثير اين شيوه معالجه، ميزان سي-پپتايد را اندازه گيري کردند که نشان مي دهد بدن چقدر انسولين توليد مي کند.
بيست نفر از بيماران در اين مطالعه، از تزريق انسولين بي نياز شدند که در مورد يکي از آنها براي چهار سال ادامه داشت. هشت نفر آنها مجددا با تزريق انسولين نياز پيدا کردند اما به ميزاني کمتر.
دکتر ريچارد برت از دانشگاه نورت وسترن گفت: اين معالجه در سه نفر از بيماران اثري نداشت و همچنين بعيد بود در بيماراني که سه ماه از زمان تشخيص بيماري آنها گذشته بود موثر باشد؛ به اين علت که در اين مقطع دستگاه ايمني بدن سلول هاي آيليت را نابود کرده است.
اين شيوه همچنين براي کساني که به ديابت نوع 2 مبتلا هستند بي تاثير بود زيرا بدن اين افراد هنوز انسولين توليد مي کند.
دکتر ايان فريم، مدير تحقيقات "ديابت انگليس" گفت: نبايد اهميت اين تحقيقات را بزرگ جلوه داد.
وي افزود: "ما مايليم براي مقايسه نتايج، شاهد تکرار اين آزمايش در يک گروه کنترل شده بزرگتر و مشاهده نتايج در يک دوره طولاني تر در گروه گسترده تري از افراد باشيم."
فريم گفت: "اشتباه است که افراد مبتلا به ديابت را با تکيه بر شواهدي که اين مطالعه فراهم مي کند، بيهوده نسبت به يک معالجه تازه اميدوار کنيم."

با ورزش به تقابل دیابت برویم

اصولا یکی از اصلی‌ترین پایه‌های درمان دیابت، تغییر روش زندگی است. یعنی بیمار دیابتی که تا دیروز چربی زیاد مصرف می‌کرده و سیگار می‌کشیده باید تغذیه‌اش را مراعات کرده و سیگارش را ترک کند...
یکی از موارد تغییر روش زندگی در افراد دیابتی ورزش و افزایش فعالیت‌های روزانه است البته با زندگی امروزی خیلی نمی‌توان از بیمار دیابتی انتظار داشت که به راحتی ورزش را به برنامه و عادات زندگی‌اش اضافه کند چون بالاخره زندگی امروزی ماشینی شده است مثلا برای عوض کردن کانال تلویزیون که تا 20، 30 سال قبل باید فرد بلند می‌شد و می‌رفت جلوی تلویزیون، امروز دستگاه کنترل از راه دوری ساخته شده که عدم تحرک را به ما القا می‌کند اما ورزش در بیماران دیابتی کمی ‌با بقیه فرق دارد.
اگرچه ورزش چه در افراد دیابتی و چه در افراد سالم باعث سلامت می‌شود اما فواید ورزش در افراد دیابتی به مراتب بیشتر است.
توصیه می‌شود که در هفته 150 دقیقه ورزش برای سلامت لازم و کافی است. یا به عبارتی پنج روز در هفته، روزی 30 دقیقه. حتی گفته می‌شود که لازم نیست این 30 دقیقه پشت سر هم باشد. یعنی بیمار دیابتی می‌تواند در سه فرصت جدا از هم مثلا صبح و بعد از ظهر و شب، یک مسافت را به مدت 5 دقیقه برود و 5 دقیقه برگردد.
به همین سادگی می‌توان ورزش را وارد برنامه روزانه کرد. برای این برنامه ورزشی هیچ بهانه‌ای وجود ندارد چون نه خرجی دارد نه خیلی زمان نیاز دارد. اینکه می‌گوییم ورزش در دیابت بسیار مفیدتر از سایرین است، به این دلیل است که ثابت شده ورزش اثری دقیقا مشابه انسولین روی قند خون دارد.
به این ترتیب که ورزش با همان مکانیسم انسولین باعث وارد شدن گلوکز به سلول‌های عضلانی بدن شده و میزان قند خون را کم می‌کند. جالب هم اینجاست که اثر هر بار ورزش کردن تا حدود 24 ساعت روی قند خون می‌ماند بنابراین ورزش یکی از پایه‌های اصلی درمان و کنترل دیابت است. حتی ثابت شده که ورزش در پیشگیری از ابتلا به دیابت موثر است.
در تحقیقات گسترده‌ای در بیست و چند مرکز تحقیقاتی آمریکا، دانشمندان عده‌ای از افراد دارای شرایط پر خطر برای ابتلا به دیابت را که هنوز دیابتی نشده بودند، به دو گروه تقسیم کردند. به یک گروه پیشاپیش متفورمین تجویز کرده و به گروه دیگر هفته‌ای 150 دقیقه ورزش تجویز کردند. سپس دریافتند، متفورمین حدود 30 درصد از ابتلا به دیابت پیشگیری می‌کند. درحالی که ورزش حدود 50 درصد از ابتلا به دیابت پیشگیری می‌کند بنابراین ورزش یکی از پایه‌های پیشگیری از دیابت در افرادی است که احتمال ابتلا به دیابت در آنها بیشتر از سایرین است.

ایرانیان مقیم فنلاند

بررسی چگونگی تغذیه دیابتی‌ها پس از اعمال جراحی

۱۵۰ میلیون دیابتی در جهان زندگی می‌كنند كه كشور ما نیز از این قاعده مستثنا نیست و تقریبا ۵/۱ میلیون نفر جمعیت كشور ما به این عارضه مبتلا هستند كه با توجه به شیوع بالای این بیماری در كشور، شاهد عوارض مختلفی از این بیماری از جمله مشكلات حاصله پس از اعمال جراحی هستیم.
دكتر مجید حاجی فرجی، فوق‌تخصص تغذیه بالینی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی و پژوهشگر انستیتو تحقیقات تغذیه كشور در گفتگو با «جام‌جم»، در این خصوص می‌گوید: پس از انجام اعمال جراحی، در افراد دیابتیك شرایط ویژه‌ای حاصل می‌شود كه در سایر افراد به این شدت صورت نمی‌گیرد، ولی آنچه مهم است این است كه متابولیسم بدن بر اساس نیاز روزانه و فعالیت روزانه‌شان تنظیم شود.
آنچه در بیماران دیابتی بسیار مهم است، نقش و كنترل قندخون است كه آنها را با مشكلات مواجه می‌سازد. به همین دلیل اغلب سعی می‌شود قبل از عمل جراحی كنترل قند صورت گیرد و پس از جراحی نیز از طریق دریافت پروتئین كافی (در صورتی كه فرد دچار اختلالات كلیوی نباشد)‌ ترمیم بافت‌ها و بهبود زخم‌ها صورت می‌گیرد كه این روش نقش بسزایی در كاهش طول مدت بستری در بیمارستان را به همراه خواهد داشت.
به گفته این فوق‌تخصص تغذیه، اگر جراحی در دیابتی‌های نوع دو، به صورت اورژانس نباشد، بهتر آن است كه اعمال جراحی، چند روزی جهت كنترل میزان قند خون، تاخیر داشته باشد و با تحت نظر بودن در بیمارستان، رژیم قرص‌های خوراكی ضددیابت به انسولین تبدیل شود تا میزان قند خون وی دارای ثبات شود.
در قطع عضو افراد دیابتی، وضعیت تغذیه آنها تغییر بخصوصی ندارد و معمولا محاسبه كالری مورد نیاز بدن بر اساس كسر درصد عضو قطع شده صورت می‌گیرد.
این عضو هیات علمی دانشگاه با اظهار این مطلب خاطرنشان می‌كند: از آنجا كه در ساعات و روزهای اولیه فرد باید ترمیم سلولی و بافتی داشته باشد، از رژیم‌هایی با كالری كافی و پرپروتئین استفاده می‌شود كه اگر بیمار دچار اختلالات كلیوی باشد، نحوه تغذیه وی تغییر می‌كند و پزشك با توجه به شاخص‌های خونی، سرمی و ادراری، كنترل و نحوه تغذیه را انجام می‌دهد.
دكتر حاجی فرجی در ادامه می‌افزاید: معمولا پس از انجام اعمال جراحی، میزان ویتامین‌های A‌،D‌،K و روی در بدن كاهش می‌یابند كه نیاز است از طریق مكمل‌ها، این ویتامین‌ها دریافت شوند و پس از گذشت چند ماه این تغذیه جهت جلوگیری از چاقی كاهش یافته و میزان كالری دریافت شده پایین آمده و میزان دریافت پروتئین به یك یا ۲/۱ گرم در روز می‌رسد.
این متخصص تغذیه با اشاره به این مطلب عنوان می‌كند: مثلا افرادی كه پیوند لوزالمعده (پانكراس)‌ انجام داده‌اند، بایستی تغذیه خود را با مایعات زلال (آبمیوه، چای و شیر)‌ شروع كرده و بلافاصله پس از آن، رژیم پرپروتئین به آنها داده می‌شود كه در صورت عدم كفایت آن، از طریق لوله یا سوند، مقدار كالری و پروتئین مورد نیاز به بدن رسانده می‌شود.
گفتنی است، پروتئین مورد نیاز بدن این اشخاص بر اساس كیلوگرم وزن خشك (وزن بدن بدون در نظر گرفتن مایعات)‌ آنها محاسبه می‌شود. این پژوهشگر انستیتو تحقیقات تغذیه كشور، كربوهیدارت‌هایی كه در این زمان به افراد داده می‌شود را ۵۰ درصد بیان كرده و می‌گوید: بیشتر سعی می‌شود در این مدت از كربوهیدرات‌های مركب و نشاسته‌ای استفاده شود تا قندهای ساده؛ بنابراین سعی در افزایش میان‌وعده‌های كم‌كالری می‌شود و در این میان اسیدهای چرب ضروری غیراشباع (روغن كبد ماهی، روغن گیاهی زیتون و كلزا)‌ در روند بهبود بیمار بسیار موثر است.
«بهتر است این افراد روزانه از ۳۰ تا ۴۰ سی‌سی مایعات استفاده كنند و میزان دریافت سدیم آنها به كمتر از ۲۴۰۰ میلی‌گرم محدود شود»
دكتر حاجی فرجی با بیان این مطلب در ادامه می‌افزاید: از آنجا كه بسیاری از افراد، به نمك موجود در سبزیجات توجهی ندارند و دائما از گوشت‌های فرآوری شده (كنسرو تن، سوسیس، كالباس و...) استفاده می‌كنند، میزان سدیم بالایی را خواهند داشت. در این حین افراد دچار عوارض كلیوی، باید میزان مصرف نمك خود را به زیر ۲۰۰۰‌میلی‌گرم در روز برسانند.
● دیابت و جراحی‌های قلب و گوارش
در جراحی‌های قلبی عروقی یا گوارشی، فرد دیابتی قادر به دریافت غذای كافی از طریق دهان نخواهد بود، لذا با رژیم نرم و مایع (سوپ‌های نرم، مایعات)‌ مقدار كالری و پروتئین محاسبه شده از طریق سوند وارد معده یا روده می‌شود كه بهتر است جهت كاهش عوارض گوارش، این دریافت از طریق روده صورت بگیرد.
به گفته وی، همچنین ویتامین‌هایA وK نیز معمولا از طریق مواد غذایی برگ سبز و ویتامینD به‌طور مكمل دریافت می‌شوند و اغلب سعی می‌شود از پوره‌های كم‌فیبر استفاده شود و حتی‌المقدور از میوه‌های خام و سرخ‌كردنی‌ها پرهیز شود.

جام جم آنلاین

پرسش و پاسخ در باره انسولین

انسولين يكي از بهترين دارو‌ها براي درمان ديابت است، اما درباره‌ اين داروي خوب و موثر، باورهاي نادرستي وجود دارد، باورهايي كه گهگاه كار را به آن جا مي ‌رساند كه برخي بيماران از مصرف اين دارو پرهيز مي‌ كنند.

گفتگوي زير با دكتر ايرج خسرونيا، متخصص بيماري ‌هاي داخلي و عضو هيات علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي، درباره همين باورهاي غلط است.
نخستين باوري كه درباره انسولين هست، اعتيادآور بودن آن است. آيا اين حرف، مبناي علمي دارد؟
به‌ هيچ ‌وجه اين حرف صحيح نيست! مثل اين است كه بگوييد يك ماده حياتي مثل خون، اعتيادآور است!
بعضي‌ ها مي‌ گويند انسولين ممكن است باعث نابينايي شود. اين چطور؟
اين خود بيماري ديابت است كه باعث نابينايي مي‌ شود، نه انسولين. برعكس، تجويز به موقع و مصرف منظم انسولين مي ‌تواند از آسيب‌‌ هاي چشمي جلوگيري كند. ديابتي‌ هايي كه انسولين لازم دارند، ولي از مصرف آن خودداري مي كنند، متاسفانه در معرض خطر عوارض چشمي و حتي نابينايي هستند.
مي ‌گويند انسولين چاق مي‌ كند. صحت دارد؟
اگر انسولين به طور اصولي و با دوز صحيح مصرف شود، موجب چاقي نمي ‌شود. بعضي بيماران انسولين را بيش از حد مصرف مي ‌كنند يا بعد از تزريق انسولين، ورزش‌ هاي سنگين و فعاليت بدني شديد مي ‌كنند، خوب در اين حالت، قند خون افت مي ‌كند و مكانيسم ‌هاي دفاعي براي افزايش قند خون فعال مي ‌شوند و اشتها زياد مي ‌گردد. اگر اين پديده خيلي تكرار شود، بالاخره به افزايش وزن يا چاقي منجر مي‌ شود.
زياد مي‌ شنويم كه مي ‌گويند فلاني انسولين زد و غش كرد و كارش به بيمارستان كشيد. اين حرف صحيح است؟
يكي از عوارض مصرف زياد انسولين، "هيپوگليسمي" يا افت قند خون است. هيپوگليسمي پديده‌اي خطرناك و يكي از اورژانس‌هاي پزشكي است و البته علل مختلفي دارد، مثلا يكي از علل آن، مصرف دوز زياد انسولين يا نخوردن غذا يا انجام فعاليت شديد بدني به دنبال تزريق انسولين است. علايم و نشانه‌هايش هم عبارت‌اند از: عرق سرد، تپش قلب، اضطراب، لرزش، عصبانيت، احساس گرسنگي، سردرد، اختلال ديد، رخوت، لكنت زبان، اختلال حواس، دوبيني، احساس سرما و بالاخره تشنج و اغماء. تمام اين تظاهرات باليني با مصرف مواد قندي يا تزريق گلوكز، به سرعت برطرف مي ‌شوند. بنابراين مصرف صحيح انسولين زير نظر پزشك، چنين خطري ندارد.
آيا درست است كه مي‌ گويند مصرف انسولين باعث برجسته شدن و برآمدگي پوست بدن در محل تزريق مي‌ شود؟
برجستگي يا فرورفتگي پوست بدن در محل تزريق انسولين، يكي از عوارض شناخته شده انسولين هاي حيواني بود. سابقا از انسولين ‌هاي گاو و خوك استفاده مي‌ شد و به علت واكنش بافت چربي نسبت به اين نوع انسولين‌ هاي حيواني، پوست برجسته يا فرورفته مي‌ شد و اين پديده باعث مي‌ شد انسولين در اين نقاط درست جذب بدن نشود.
امروزه، انسولين‌ هاي انساني، جاي انسولين حيواني را گرفته و چنين پديده‌اي اصلا ديده نمي ‌شود. بهترين روش براي تزريق انسولين اين است كه محل تزريق، مرتبا عوض شود و هرگز دو روز پي در پي، در يك نقطه تزريق نشود.
برخي از بيماراني كه انسولين مي ‌زنند، مي ‌گويند تزريق انسولين كار پر دردسري است. مثلا مي‌ گويند ما مجبور مي ‌شويم انسولين شيري را با انسولين آبي مخلوط كنيم و اين كار، دقت زيادي مي ‌طلبد. همين طور است؟
خوشبختانه تكنولوژي تزريق انسولين در سال‌ هاي اخير پيشرفت كرده و وسايل تزريق انسولين متحول شده اند. انسولين ‌هاي جديد به صورت ويال مخلوط از انسولين شيري(ان‌ پي ‌اچ) و انسولين آبي(رگولار) تهيه شده و احتياجي نيست شما دو نوع انسولين را مخلوط كنيد. قلم‌ هاي يك بار مصرف، انسولين‌ هاي يك نوبت در روز، ساعت ‌هاي مچي مخصوص انسولين كه قند خون را هم اندازه ‌گيري مي‌ كنند، سرنگ ‌هاي بدون سوزن كه انسولين را با فشار هوا به زير جلد تزريق مي‌ كند، قلم‌ هاي انسولين كه انسولين داخل يك فشنگ در قلم انسولين تعبيه شده، قلم‌ هاي مخصوص بيماران نابينا، سوزن‌ هاي مخفي در سرنگ براي بيماراني كه از سوزن مي ‌ترسند، سوزن ‌هاي بسيار نازك(ميكرونيدل) و بسياري از وسايل و تكنولوژي‌ هاي جديد ديگر براي راحتي كار بيماران ديابتي ابداع شده است.

برخي بيماران تصور مي ‌كنند قرص ‌هاي ديابت موجود در بازار، قرص‌هاي انسوليني هستند. در اين خصوص هم توضيح مي ‌دهيد؟
قرص‌هاي موجود در بازار، معروف به قرص‌ هاي ضدديابت، منحصرا در ديابت نوع 2 تجويز مي ‌شوند و قرص انسولين نيستند، بلكه موجب تحريك ترشح انسولين يا تقويت اثر انسولين در بافت ‌هاي محيطي بدن شده و مقاومت سلول‌ ها را در مقابل انسولين، كاهش مي ‌دهند. بعضي قرص ‌هاي جديد ضد ديابت هم مقلد انسولين هستند، اما هيچ يك از اين قرص‌ ها، انسولين نيستند و از انسولين تهيه نشده‌اند.
آيا شياف انسولين هم وجود دارد؟
بله، شياف انسولين هم در اروپا تهيه شده و مرحله كارآزمايي را با موفقيت پشت ‌سر گذاشته است و احتمالا به زودي وارد بازار خواهد شد.
در بعضي منابع خارجي خوانده‌ ام كه حتي واكسن ديابت هم كشف شده است. آيا اين خبر، صحت دارد؟
بله، صحت دارد. 10 درصد از كودكان در اروپا مورد آزمايش‌ اين واكسن قرار گرفته ‌اند و گفته مي ‌شود كه نتايج آزمايش هم رضايت ‌بخش بوده است.

سایت ایرانیان انگلیس

تاثیر بیماری دیابت بر روی مغز

این احتمال وجود دارد که عدم کنترل بیماری دیابت نوع دوم یک تاثیر طولانی مدت را بر روی مغز افراد بیمار داشته باشد.

به گزارش"ایسکانیوز"، به نقل از بی بی سی؛ محققان دانشگاه ادینبورگ دریافتند که عدم کنترل بیماری دیابت نوع دوم منجر به حافظه ضعیف تر و قدرت مغز تقلیل یافته می شود.
این مطالعه بر روی 1.066 نفر مبتلا به دیابت نوع دوم که 60 تا 75 ساله بودند، انجام شد و نتایج آن در کنفرانس دیابت انگلستان مطرح شد.
نتیجه کنترل ضعیف قند خون در دراز مدت شامل نابینایی، زخم های پا یا قطع عضو ،حمله قلبی، سکته، بالا رفتن فشار خون، نارسایی کلیوی، آب مروارید، گرفتاری شریانها، گرفتاری پوستی، گرفتاری اعصاب، عوارض کلیوی و ناتوانی جنسی هستند.
همچنین پژوهشگران در نشست سالیانه انجمن بازتوانی قلب و ریه آمریکا اعلام کردند: بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 می توانند با شرکت کردن در یک برنامه ورزشی منظم ، خطر ابتلای خود را به عارضه کبد چرب کاهش دهند. کبد چرب عارضه ای است که بر اثر تجمع چربی در کبد باعث بروز التهاب کبدی می شود و درصورت درمان نشدن ممکن است به نارسایی کبدی منجر شود